Język polski na przestrzeni lat ulegał wielu przeobrażeniom. W konsekwencji czytając obecnie staropolską poezję uśmiechamy się widząc takie słowa jak „ochędóstwo” czy “giezłeczko”. Przypominamy siedem używanych w dawnych wiekach ciekawych określeń, które dzisiaj popadły już w całkowite zapomnienie.
Ostatki (zapusty) obchodzimy we wtorek przed Środą Popielcową. Data ostatniego dnia karnawału jest zależna od daty Wielkanocy. Nie wszyscy wiedzą, że w zależności od regionu Polski, ostatki określa się różnymi nazwami. W Wielkopolsce oraz na Kujawach wtorek przed Środą Popielcową to Podkoziołek. W naszej tradycji funkcjonuje także nazwa Śledzik oraz Zapusty. Przybliżamy tradycję i najciekawsze zwyczaje ostatniego dnia karnawału.
Obecnie trwa czas karnawału. Warto więc wykorzystać okazję i przypomnieć sobie ludowe zwyczaje związane z tym czasem. Karnawał, takim jakim znamy go dziś, został rozpropagowany na terenach Polski dopiero w XVII w. według wzorców zaczerpniętych z Włoch i Hiszpanii.
Urzędy w państwie Piastów formowały się na dworze władcy, który był ośrodkiem i źródłem władzy. Stanowiący jego najbliższe otoczenie urzędnicy dworscy pełnili jednocześnie funkcje adm. i sądowe. Sądownictwo dopiero z czasem wyodrębniło się w osobną gałąź władzy. Wyższych urzędników w XI–XIII w. zwano komesami (comes); pol. odpowiednikiem komesa był żupan (żpan, pan), także czestnik, stołecznik. Z czasem tytuły te zaczęły określać nie urząd, ale wysoką pozycję społeczną.
